Maak kennis met de Ducati Multistrada V4: lange onderhoudsintervallen, veel pk

Waar moet je beginnen als je het hebt over Ducati's nieuwe Multistrada V4? Deze motorfiets gooit Ducati's strategie volledig om. En toch is de nieuwe Multi op de een of andere manier nog steeds duidelijk een Ducati.

Jullie avontuurlijke motorrijders kennen de Multistrada waarschijnlijk al een tijdje, maar hebben hem waarschijnlijk niet echt serieus genomen als avontuurlijke motor. Dat is begrijpelijk, want de Multi was lange tijd vooral een sportieve toermotorfiets, die zich het meest thuis voelde op verharde wegen.

Door de groeiende populariteit van het adventuresegment had Ducati de Multistrada al aangepast om beter overweg te kunnen met onverharde wegen, vooral met het model 1260 Enduro.

Met de Multistrada V4 heeft Ducati echter in feite een volledig nieuwe aanpak gekozen om de nieuwe Multi tot een betere adventure motor te maken – een motorfiets die toevallig wordt aangedreven door een monsterlijke V4-motor die de wereld voor het eerst zag in de Panigale V4 superbike.

In die uitvoering haalt Ducati er meer dan 200 pk uit. Maar zoals we weten, betekent al dat vermogen niets als je het niet op de grond krijgt, of als het allemaal bovenin het toerentalbereik zit.

Een opnieuw ontworpen V4

Dat ontging ook de ingenieurs van Ducati niet. Ze gingen dus terug naar de tekentafel om de V4 bruikbaar te maken in het toerentalbereik dat motorrijders normaal gebruiken. Hoewel de nieuwe V4 twee cilinders meer heeft dan de V-twin die eerder werd gebruikt, is hij lichter, kleiner en compacter dan zijn voorganger.

Met 1158cc heeft Ducati de boring vergroot ten opzichte van de 1103cc-V4 in de Panigale en de vermogenscurve lager in het toerentalbereik gelegd dan bij de superbike. Dat levert een maximaal vermogen op van 170 pk en 92 lb-ft koppel.

Dat zijn nog steeds enorme cijfers, maar het belangrijkste is dat de vermogenscurve heel lineair is en precies ligt waar straat- en adventure-motorrijders hem willen hebben.

Misschien is de grootste verrassing van de V4 Granturismo dat hij klepveren gebruikt! Als je Ducati kent, weet je dat het merk helemaal draait om de desmodromische klepbediening, waarbij een tuimelaar de klep niet alleen opent, maar ook sluit.

Het voordeel van het desmosysteem is een zeer nauwkeurige kleptiming, wat veel vermogen kan opleveren. Daarom wordt het in de racerij gebruikt.

Het nadeel is dat het desmosysteem complexer is en relatief korte intervallen voor het afstellen van de klepspeling vraagt. Ducati besefte (eindelijk) dat de Multistrada-rijder niet maalt om een hoog vermogen, maar wel om eenvoudig onderhoud en betrouwbaarheid.

Dat was de belangrijkste reden voor de overstap van het desmodromische klepsysteem naar traditionele klepveren. Het resultaat is een onderhoudsinterval voor de kleppen van bijna 38.000 mijl! Dat is ongekend. Ter vergelijking: de omtrek van de aarde is maar 25.000 mijl.

Het afstappen van desmodromische kleppen is een grote stap in de wereld van Ducati, maar de V4 heeft ook andere interessante kenmerken. De tegengesteld draaiende krukas draait in tegengestelde richting van de wielen, om de gyroscopische effecten van de wielen tegen te gaan en de motorfiets beter bestuurbaar te maken.

De verschuiving van 70 graden tussen de krukpennen geeft de motor een ontstekingsvolgorde die een V-twin nabootst, waar Ducati natuurlijk bekend om staat. Ducati noemt het de “Twin Pulse”-ontstekingsvolgorde. En tot genoegen van toerrijders heeft de V4 Granturismo uitschakeling van de achterste cilinders.

Zoals je waarschijnlijk al raadt, worden de achterste cilinders bij lage snelheid uitgeschakeld, zodat er minder hitte naar de rijder gaat. Als je een recente Ducati hebt gereden, weet je hoe belangrijk dit is.

Zoals je van Ducati gewend bent, zijn er tal van elektronische rijhulpsystemen om al dat vermogen te beheersen, of je nu op de weg rijdt of op een onverhard pad. Je hebt verschillende rijmodi, bochten-ABS, hellingshoekafhankelijke tractiecontrole, wheeliecontrole en, afhankelijk van het model, zelfs elektronische vering.

Ducati is ook een van de eersten die radartechnologie toepast op de Multistrada, vergelijkbaar met wat je tegenwoordig in veel auto's vindt om de afstand te bepalen voor de adaptieve cruisecontrol.

Klaar voor offroad

Vanaf het begin wilde Ducati echter van de Multistrada V4 een echte alleskunner maken. Multi's zijn van oudsher geweldige sportieve toermotorfietsen op asfalt, dus er werd hard gewerkt om hem ook geschikt te maken voor offroad.

De belangrijkste verandering ten opzichte van de vorige Multi is de wielcombinatie van 19/17 inch, waardoor je veel meer keuze hebt in banden.

Omdat de motorfiets zo groot is, werd er vanuit ergonomisch oogpunt veel aandacht besteed aan het comfort en de wendbaarheid van de motorfiets in staande positie. De motorfiets heeft een slank middenstuk en een breed, hoog stuur dat zowel zittend als staand comfortabel is.

Even terug naar het blok: motorrijders uit de hele branche prijzen de lineaire vermogensafgifte, die offroad heel makkelijk te hanteren is. Met zoveel vermogen beschikbaar was het op de grond krijgen ervan voor veel testers een duidelijk aandachtspunt.

Natuurlijk stelt de rijmodus Enduro de motorfiets in op maximaal offroadplezier, met net genoeg vangnet voor het geval je iets te ambitieus wordt.

Maar offroad rijden betekent ook dat je wisselend terrein aankunt en zelfs af en toe een sprongetje. Ook dat ontging Ducati niet. Met ongeveer 7 inch veerweg voor en achter is dat behoorlijk voor deze categorie, en zowel de voorvork als de schokdemper kunnen stenen, hobbels, sporen en zelfs af en toe een sprong aan zonder volledig overweldigd te raken of door te slaan (binnen redelijke grenzen natuurlijk).

Kies je voor de Skyhook-vering op het S-model, dan past die zich bovendien in realtime aan het terrein aan (op de weg of offroad).

Conclusie

Met de Multistrada V4 heeft Ducati een echte alleskunner op de markt gebracht. Zelfs zonder erop te rijden is het gewoon verbazingwekkend wat het merk met dit V4 Granturismo-blok heeft bereikt.

Volgens de conventionele denkwijze zou je geen enorme V4-motor uit een sportmotor in een toer-/adventure motor plaatsen, maar Ducati staat niet bekend als een bedrijf dat zich aan conventies houdt.

Het vermogen is enorm indrukwekkend, de overdracht naar de grond lijkt boterzacht, en dat hij dit allemaal doet met klepintervallen van 38.000 mijl en 9.000 mijl tussen olieverversingen is een technisch hoogstandje.

En dan hebben we nog maar net het oppervlak bekrast van alle andere mogelijkheden en technologieën die de Multistrada V4 te bieden heeft...