ADV-motorreizen per regio: de beste routes in de Alpen

Als motorrijder ben je het aan jezelf verplicht om een rit door de Alpen te maken. Daar vind je enkele van de mooiste landschappen van Europa, zeker voor adventure-motorrijders.

Je vindt hier adembenemende uitzichten en geweldige wegen, verspreid over verschillende landen: de perfecte combinatie om je reislust te stillen.

Nog beter: afhankelijk van je route rijd je vooral alleen of juist tussen anderen.

Hier hebben we zeven geweldige routes door de Alpen verzameld die je met je adventure motor kunt rijden. Over het algemeen zijn deze wegen geschikt voor motorrijders van elk niveau, maar houd er rekening mee dat er enkele technische haarspeldbochten kunnen zijn die voor onervaren motorrijders lastig kunnen zijn. Bij twijfel: rustig aan. Je kunt zelfs stoppen (op een veilige plek) en van het landschap genieten als dat nodig is.

De Route des Grandes Alpes, Frankrijk

We beginnen ons avontuur in Frankrijk, op de Route des Grandes Alpes. Deze route is populair bij wielrenners, omdat er een etappe van de Tour de France over loopt. De route is 425 mijl (684 km) lang. We raden aan om van noord naar zuid te rijden: start in Thonon-les-Bains en eindig in Menton.

Zo rijd je van de bergen naar de zee, dwars door de Franse Alpen. Je beklimt 16 passen, waaronder de Col de l’Iseran. Met 9.068 voet (2.764 m) boven zeeniveau is dat de hoogste pas van de Alpen.

Let op het weer: door de grote hoogte is de weg een deel van het jaar gesloten. In de zomermaanden heb je de meeste kans op open wegen, en meestal zijn ze tot oktober begaanbaar.

Wil je de hele Route des Grandes Alpes rijden? Reken dan op ongeveer drie dagen (vier als je rustig van de bezienswaardigheden wilt genieten). Denk ook aan de Tour de France: vermijd dit gebied een week voor en een week na de beroemde wielerwedstrijd.

Cime de la Bonette, Frankrijk

We blijven in Frankrijk en komen bij de Cime de la Bonette. Met 9.206 ft (2.806 m) boven zeeniveau is dit de hoogste weg van Frankrijk. De lus van La Bonette is 210 mijl lang en heeft enkele steile beklimmingen, met een stijging van 10% per kilometer.

Houd rekening met de ijlere lucht, want dat betekent een flinke inspanning voor zowel jou als je motorfiets. Het is geen wonder dat de wielerwedstrijd Tour de France hier langskwam. Cime de la Bonette is zelfs het hoogste punt dat de Tourdeelnemers ooit hebben moeten beklimmen.

Gelukkig voor ons doen onze motorfietsen al het zware werk, en in ruil daarvoor kunnen we genieten van enkele van de meest spectaculaire uitzichten van heel Frankrijk (en zelfs een stukje Italië in de verte).

Valleien, kloven, bochtige wegen, oude bakstenen gebouwen en af en toe zelfs overstekende dieren, want de natuurlijke bewoners van het gebied steken weleens de weg over. Van begin tot eind laat La Bonette je ademloos achter. Figuurlijk én letterlijk.

Dolomieten, Italië

Italië zit vol uitstekende wegen om te rijden, en de Dolomieten staan bijna bovenaan die lijst. Je hebt er waarschijnlijk al van gehoord, maar als je er nog nooit bent geweest, vraag je je misschien af wat het zo bijzonder maakt.

Ten eerste is er het landschap. Prachtige, weelderige groene berghellingen of kalksteenrotsen wachten je in elke bocht op. Bijna elke meter weg heeft een geschiedenis die eeuwen teruggaat, en het is niet ongewoon om overblijfselen van vroegere oorlogen te vinden.

Dan is er de weg zelf. Je begint in het noorden, bij het dorp Corvara, en komt op een reeks passen: Passo Campolongo, Passo Pordoi, Passo Sella en Passo Gardena. Die zorgen gegarandeerd voor spanning en plezier.

Deze vier passen zijn genoeg voor de echte reiziger. Toch kunnen de avonturiers onder jullie verder rijden, naar het zuiden, langs Santa Lucia, slingerend naar Fiera di Primiera, en daarna weer naar het noorden langs Paneveggio, de Giaupas en Cortina d’Ampezzo. Daar kun je ontspannen en terugkijken op de geweldige rit.

Je had het misschien al geraden: de Dolomieten (net als bijna alle routes in deze lijst) kun je over meerdere dagen verdelen. Je kunt ook een dagrit kiezen over een van deze passen en daarna verder trekken.

Furkapas, Zwitserland

Voor een voorproefje van de Zwitserse Alpen is er de Furkapas. Filmliefhebbers kennen het gebied misschien, ook als ze de naam niet kennen: het is de pas waar James Bond overheen rijdt in de film Goldfinger.

Voor de rest van ons: de Furkapas is een traject van 19 mijl (31 km) op bijna 8.000 voet (2.431 m) boven zeeniveau. Ook als u de James Bond-film niet hebt gezien, komt het landschap u waarschijnlijk bekend voor, want het staat vaak in lijstjes met “bucketlist”-plekken om te rijden.

Er zijn bochten in overvloed, met een spectaculair uitzicht op de berghellingen waar u ook kijkt.

De pas verbindt het Ursern-dal met de gemeente Goms en is de op drie na hoogste bergpas van Zwitserland. Als u daar iets wilt doen naast het motorrijden, kunt u naar de Rhônegletsjer wandelen en de ijsgrot bekijken.

De Furkapas is in de winter gesloten. Maar wanneer u ook gaat, controleer altijd het weer en zorg dat er geen sneeuw op de top ligt.

De St Bernards-lus: Frankrijk, Italië, Zwitserland

Dit is een relatief korte lus van “maar” 200 mijl. Maar in die 200 mijl zitten alle bochtige wegen die uw hart begeert, plus prachtige landschappen waar u ook kijkt. Als u op het juiste moment komt, rijdt u misschien tussen muren van ijs door, op zich al een bijzondere ervaring.

Deze lus begint en eindigt in Bourg St Maurice in Frankrijk en voert u door nog twee landen (Italië en Zwitserland) voordat u terugkeert naar uw startpunt. Het landschap is prachtig en de weg is over het algemeen in uitstekende staat. Ja, deze route kan populair zijn bij automobilisten, maar zulke mooie wegen en landschappen verdienen het om gedeeld te worden.

Als u goed oplet, merkt u misschien dat het stuk van Bourg St Maurice naar Flumet ook deel uitmaakt van de Route des Grandes Alpes, maar hier rijdt u het in omgekeerde richting.

Stelviopas, Italië

Bent u echt een motorrijder als u nog nooit van de Stelviopas hebt gehoord? Beelden van de 48 haarspeldbochten van de Stelvio, aangelegd midden in een dal, zijn zo iconisch als maar kan. Maar ook de rest van de pas biedt geweldig rijplezier.

De Stelvio strekt zich uit over 185 mijl, is de hoogste pas van Italië en is niets voor angsthazen, of voor wie weinig talent heeft. De weg is soms smal, wat voor motorrijders niet zo'n probleem is, maar het kan er ook druk zijn.

Dat wil zeggen dat u af en toe de weg deelt met vierwielige voertuigen of zwermen andere motorrijders, en dat u plotseling merkt dat de ruimte krap wordt.

Toch is de Stelvio het waard om minstens één keer te rijden. En als het u niet bevalt, wachten er andere geweldige passen op u in Italië of verderop in Zwitserland.

Grossglockner-lus, Oostenrijk

De Grossglockner is in Noord-Amerika misschien minder bekend, maar Europeanen (en vooral Oostenrijkers) beschouwen hem als een schat.

U moet wel tol betalen, en Oostenrijk heeft een geluidslimiet van 95 dB voor motorvoertuigen (houd uw originele uitlaten erop). Maar daarvoor krijgt u 230 mijl smetteloos asfalt met spannende bochten, ongelooflijke landschappen en heerlijke rustplaatsen voor een snelle hap of een kop koffie.

Op de kaart lijkt de route een beetje op een lasso. Vanaf Zell am See in Oostenrijk slingert de route naar het zuiden richting Italië. Bij Kötschach begint een lus: naar het zuidoosten richting de Nassfeldpas, verder naar het westen richting Tolmezzo en dan weer naar het noorden naar Monte Croce Carnico, waarna u de lus bij Kötschach afsluit. Daarna rijdt u terug naar het noorden, naar Zell am See, waar u begon.

Als het gaat om motorrijden in de Alpen, kunt u echt geen verkeerde keuze maken. De Alpen bezorgen u een leven lang herinneringen, ongeacht welke route u neemt of vanuit welk land u binnenkomt.

Of u nu toerist wilt spelen op populaire wegen of de drukte wilt ontvluchten op minder bereden paden, de Alpen hebben het allemaal. U kunt dagtochten met de motor plannen of meerdere dagen over deze motorroutes rijden, met verschillende zijroutes in de buurt. De keuze is groot.